Ja, ook als je gezond bent en niet in de ‘doelgroep’ zit kun je corona krijgen, en er behoorlijk ziek door worden. Zo blijkt uit het ervaringsverhaal van huisarts Carine den Boer, over het totaal onvoorspelbare en bijzonder hardnekkige virus. ‘Vanaf dag 39 werden de longklachten minder’.

Ik ben huisarts, kaderhuisarts GGZ en bestuurslid van PsyHAG, de expertgroep van de kaderhuisartsen GGZ. Wij vinden het delen van ervaringsdeskundigheid belangrijk, zowel voor professionals als voor patiënten. Daarom heb ik mijn persoonlijke ervaringen met een corona-infectie beschreven.

Aangestoken

In de eerste week van maart ging mijn huisarts in opleiding skiën in Oostenrijk, er was daar toen nog geen corona voor zover we wisten. De week erna werkten we maandag en dinsdag samen. Dinsdagavond kreeg hij klachten en zijn skivrienden ook. Hij vermoedde corona, bleef thuis en vroeg de GGD om een test die hij gelukkig kreeg. Donderdag werd hij getest en vrijdagavond bleek deze test positief. Intussen werkte ik woensdag en donderdag thuis aan mijn promotieonderzoek. Het voelde niet goed om vrijdag weer te gaan werken in de praktijk ook al had ik nog geen klachten, dus ik nam vrij. Op vrijdagochtend 13 maart kreeg ik lichte keelpijn, later die dag een kuchje en lichte hoofdpijn, geen koorts. Dag 2 was ik iets zieker met wat meer hoofdpijn en spierpijn. Dag 3 ging het ietsje beter en dag 4 best goed, ik heb een klein rondje gefietst, ik was optimistisch.

Pijn op de borst

Dag 6 werd ik wakker met een vervelende, drukkende pijn op de borst en benauwdheid. Ik schrok ervan want dit betekende dat het virus mijn borstkas had bereikt en daar las ik griezelige verhalen over met hele lage zuurstofgehaltes, acute verslechtering en ernstige ontregeling van het immuunsysteem. Met als doemscenario een ziekenhuisopname of, erger nog, de intensive care, met allemaal mensen in pak en afgesloten van mijn gezin. Ik belde mijn eigen huisarts en vroeg om een test die ik zelf afnam. Mijn man haalde mijn zuurstofmeter van de praktijk op. Ik zette hem op mijn vinger en zag 92% zuurstof. De waarde moet minimaal rond de 93% zijn bij mensen zonder longproblemen. De meter heb ik direct bij mijn man gecontroleerd, hij had gewoon 98%. Ik schrok opnieuw, nu al zo laag. Later die dag liep dit gelukkig weer op naar 94%. Maar ik voelde me flink ziek, bleef in bed met een pijnlijke druk op de borst en benauwdheid, geen koorts, niet hoesten en at vrijwel niks.

Paniek

Twee dagen later – dag 8 – bleek de uitslag van de test positief. Ik overlegde met mijn huisarts, mijn zuurstofgehalte was op dat moment rond de 95%, dus we wachtten af. ‘s Middags ging het iets beter, de druk op de borst werd minder en het zuurstof liep op naar 97%, ik dacht dat het ergste voorbij was. Maar op dag 9 werd ik opnieuw wakker met een flinke druk en kortademigheid. Ik zette de meter op mijn vinger, 88%, holy shit. Ik zag mijn hartslag op de meter razendsnel oplopen, paniek! Door de paniek en hyperventilatie ging mijn saturatie gelukkig weer omhoog naar 90-92%. Ik viel weer in slaap en een paar uur later werd ik wakker en was de zuurstof 92-94%. Na telefonisch overleg met mijn huisarts en longarts kon ik thuisblijven zolang het zuurstofgehalte op of boven de 93% bleef. Gelukkig!

Tussen hoop en vrees

De week erna bleef de situatie onveranderd en leefde ik tussen hoop, overdag, en vrees, vooral ’s nachts. In de loop van de week kwamen er lichtpuntjes in de vorm van iets meer eetlust en energie maar de zuurstofwaardes bleven nog 93%. Op dag 15 was de druk op de borst en benauwdheid grotendeels weg en steeg de zuurstof naar 96%. Ik ben zelden in mijn leven zo opgelucht geweest als op dat moment, ik voelde me letterlijk herboren. Na 14 dagen was ik er doorheen, het gevaar was geweken, dacht ik.

Op je hart?

Maar op dag 16, na twee goede dagen, kwamen de klachten ’s avonds weer terug. Hoe kon dat? Mijn man werd ziek en ik las een berichtje over een vrouw uit België, bij wie het virus ‘op haar hart was geslagen’ en die eraan was overleden. Zou het bij mij dan toch mijn hart zijn en niet mijn long? Het is zo’n vreemd virus, ik hoest helemaal niet maar ben toch erg ziek en benauwd met die vervelende drukkende pijn links op de borst. De volgende ochtend overlegde ik weer met mijn huisarts en zij met de cardioloog. Dit kon gewoon bij het virus horen, ik moest verder uitzieken en rust nemen.

De weken erna verliepen met ups en downs. Mijn man werd ook flink ziek, ik mat zijn zuurstof, telde zijn ademhaling, hij redde het thuis. Maar we voelden ons gegijzeld door de corona-infectie. We werden goed verzorgd door onze zoon die op dit moment noodgedwongen weer thuis woonde omdat zijn huis in Amsterdam te vol was om thuis te werken. Hij kwam zelf met corona terug van wintersport en was inmiddels immuun, een geluk bij een ongeluk.

Corona SEH

Op dag 22 werd ik erg duizelig wakker. Aan het eind van de ochtend kreeg ik het gevoel flauw te gaan vallen. Ik mat mijn bloeddruk, die was goed, evenals pols en saturatie. Was er dan toch iets met mijn hart aan de hand? Ik werd weer angstig. Na 1,5 uur belde ik mijn huisarts maar weer. Ik wist al dat dit zou betekenen dat ik naar het ziekenhuis zou moeten, maar zo ging het ook niet. Onze zoon reed ons naar het Dijklander ziekenhuis. Lege triagetent, lege wachtkamer van corona spoedeisende hulp (SEH), snel binnengehaald, er heerste rust. Metingen, infuus, bloedonderzoek, longfoto maar bovenal een echo van het hart. De cardioloog liet me alles zien. Er was geen vocht bij het hart, de kleppen functioneerden goed, ik was opgelucht. De andere onderzoeken waren gelukkig ook allemaal goed. Het gevoel flauw te vallen was intussen afgezakt. Na twee uur stonden we weer buiten, wat een geweldige organisatie van de Corona-zorg van het Dijklander ziekenhuis. Ik moest me koest houden en verder uitzieken.

Dag 39

Dag 24 was weer een hele slechte dag en na weer een angstige nacht belde ik weer mijn huisarts. In overleg met de cardioloog mocht ik nog een keer komen, gelukkig was weer alles goed. Ik bleek te hyperventileren zonder dat ik dat zelf door had. Op dag 28 hoorde ik ’s avonds dat veel mensen met corona ook een longembolie hebben, dat is een stolsel in de bloedvaten van de longen. Mijn huisarts had dit ook gehoord en vrijdag besloten we nog een onderzoek te doen om te kijken of ik geen longembolie had. Gelukkig was dat het ook niet. Vanaf dag 35 verdween het zieke gevoel en had ik weer eetlust; vanaf dag 39 werden de longklachten ook iedere dag een stukje beter, minder pijn en benauwdheid.

Angst en troost

Drukkende pijn op de borst, benauwdheid en laag zuurstof zijn beangstigende klachten om zo lang achter elkaar te hebben. Ik vind het altijd al lastig om als dokter zelf patiënt te zijn, óf ik bagatelliseer, óf ik dramatiseer. Ik wil graag de controle houden, maar dit virus is zo onvoorspelbaar en we weten er nog zo weinig van dat ik geen controle ervaar.

Ik vond veel troost in de betrokkenheid en zorgzaamheid van mijn huisartsen en de specialisten waarmee ze overlegden. Ik kreeg steun van mijn lieve man en zoon die beiden thuis moesten werken en daarom goed voor mij konden zorgen, veel steunende appjes en telefoontjes van familie, vrienden en collega’s. Ik vond troost in kunst en cultuur, de mooie muziek die veel artiesten nu delen. En ik vond troost in ons goed georganiseerde land en de vele geweldige initiatieven die er zijn om er samen door te komen. Onze politici met hun intelligente lockdown, alle artsen en verpleegkundigen die onder omstandigheden waar we helemaal niet voor zijn opgeleid hun werk zo goed mogelijk proberen te doen. Ik ben trots op alle mensen in de zorg.

Carine den Boer

Huisarts in gezondheidscentrum Kersenboogerd te Hoorn

Kaderhuisarts GGZ, bestuurslid PsyHAG.

People reacted to this story.
Show comments Hide comments
Comments to: Gegijzeld door een corona-infectie
  • Avatar
    mei 5, 2020

    Herkenbaar verhaal. Kunt u dit landelijk met de huisartsen delen? Ik heb zelf ruim 4, bijna 5 weken corona klachten gehad. Helaas is het beeld bij corona ziek thuis, dat het in 2 a 3 weken voorbij is. Niets is minder waar. Er zijn veel mensen die veel langer ziek zijn. Sommigen zelfs tot 8 of 9 weken. Tegen hen wordt veelal gezegd dat ze dan iets anders eroverheen gekregen hebben, of dat ze hyperventileren. Ik ben lid geworden van een groep op Facebook, corona langdurige klachten. Graag wil ik u uitnodigen om daar lid van te worden en de verhalen van de zieke mensen te lezen. Dit is namelijk een vergeten groep mensen. Er is praktisch niets te vinden voor mensen die langdurig ziek zijn door corona. En we staan er alleen voor, worden vaak niet serieus genomen door onze huisartsen en moeten alles zelf uitzoeken. Dat is een groot gemis. Vandaar dat ik u, als arts zijnde, aandacht wil vragen voor deze groep mensen. U heeft zelf corona gehad en was blij er van af te zijn. Er zijn veel mensen die minstens dubbel zo lang ziek zijn. Hoe erg is het dat ze overal 0 op rekest krijgen als ze om hulp vragen. En te horen krijgen dat ze blij moeten zijn dat ze niet naar het ziekenhuis hoeven. Of dat ze geen corona meer kunnen hebben omdat corona nooit zo lang duurt..
    Ik wil u uitnodigen om deze groep te leren kennen, zodat u beter kunt begrijpen hoe de mensen zich voelen die langdurig ziek zijn door corona.
    Vrgr AC Deuling

    Reply
  • Avatar
    mei 6, 2020

    Ik zit in week 8 nu, blijft maar op en neer gaan. En vele duizenden mensen hebben dit, maar niets officieels te lezen. En 9 op de 10 hebben niet het geluk dat ze zomaar onderzoeken of testen krijgen. Zoveel onzekerheid. Gelukkig vinden we herkenning en tips in Facebook groepen. Wij zijn blij met uw verhaal!!!

    Reply
Write a response

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Attach images - Only PNG, JPG, JPEG and GIF are supported.

Care4Corona Fotoboek

Een selectie uit de 2.700 inzendingen voor de Care4Corona Fotowedstrijd, verzameld en gebundeld in dit unieke fotoboek. De heftige, ontroerende en inspirerende foto’s met verhalen laten een compleet beeld zien van de eerste maanden van de Coronacrisis in Nederland.

Bestel

Hou me op de hoogte?

Schrijf je in en blijf per mail op de hoogte van nieuwe artikelen:

Door je in te schrijven ga je akkoord met onze Privacyverklaring.

Login

Welcome to Typer

Brief and amiable onboarding is the first thing a new user sees in the theme.
Join Typer
Registration is closed.