Nu we door corona allemaal zijn teruggeworpen op onze eigen ‘unit’, liggen voor veel meer mensen dan voorheen gevoelens van eenzaamheid op de loer. Sommige mensen die alleen zijn en weinig bezoek kregen worstelden daar al mee. Maar nu je je familie noch je vrienden kunt opzoeken en cafés en sportclubs gesloten zijn, krijgt een veel grotere groep mensen ermee te maken. Dat is niet leuk. Maar als je je niet verzet, voelt het minder zwaar.

Geen bezoek meer in het verpleeghuis, alleen aan tafel, of achter je bureau. Wie alleen is kan zich, zeker in een onzekere tijd als deze, goed eenzaam voelen. Maar ook als je wel met anderen woont, kun je een groot gevoel van gemis ervaren. Omdat je je bejaarde vader niet kan zien, of niet zomaar even stoom kan afblazen bij je vrienden.

Gevoelens van eenzaamheid kunnen je verdrietig en neerslachtig maken. En hoewel je natuurlijk met anderen kunt (video)bellen en met afstand samen een wandeling kunt maken, steekt dat gevoel soms toch ineens de kop op. Want na afloop van het contact ben je toch weer op jezelf teruggeworpen, of mis je iemand misschien juist extra. In ‘gewone’ tijden is een probaat middel tegen eenzaamheid het opzoeken van anderen. In de praktijk van nu is dat min of meer verboden. Wat je wel kunt doen is anders met die vervelende gevoelens leren omgaan.

1. Negatieve gedachten accepteren

Als je je eenzaam voelt, is het waarschijnlijk zo dat je daar negatieve, of ‘niet-helpende’ gedachten, bij ervaart. Denk aan gedachten zoals: ‘Niemand belt mij, dus er zal wel niemand aan me denken’. Een pijnlijke gedachte, eentje die je het liefst zou willen uitschakelen. Vaak geldt echter dat hoe harder je dat probeert, hoe hardnekkiger de gedachte wordt. Beter dan ze weg te duwen kun je deze gedachten proberen te accepteren. Laat tot je doordringen wat je denkt en wat je daarbij voelt. Verzet je er niet tegen. Realiseer je dat moeilijke gevoelens er gewoon bij horen en dat wanneer zij de ruimte krijgen, ze ook vrij snel weer zullen verdwijnen.

2. Gedachtenexperiment

Om negatieve gedachten beter te leren toelaten kun je oefenen met gedachtenexperimenten. Stel je voor dat je aan het touwtrekken bent met een monster (eenzaamheid, in dit geval). Tussen jou en het monster bevindt zich een diep ravijn. Met alle kracht die je in je hebt trek je aan het touw om te voorkomen dat je daar in valt. Maar het monster lijkt te groot en te sterk om weerstand aan te bieden. Hoe harder je trekt, hoe harder het monster terugtrekt en hoe dichter je bij de rand van het ravijn komt. Doordat je er zo in opgaat, zie je niet dat je jezelf kan redden door gewoon het touw los te laten. Deze metafoor illustreert een kernpunt bij het accepteren van moeilijke gevoelens: je verzetten heeft geen zin. Emoties kunnen hevig zijn, maar op het moment dat je ze accepteert en er laat zijn, kunnen ze niet echt kwaad. Een ander mooi en krachtig beeld is dat van de emotie als vloedgolf. Er tegenin zwemmen heeft geen zin, de golf is veel sterker. Je kan je het best mee laten voeren door de golf, want hij zakt ook weer weg. ‘Je kan de golf niet stoppen, maar je kan wel leren surfen!’, is een bekend gezegde.

3. Afleiding

Soms lukt het gewoon even niet om die nare of overweldigende gevoelens toe te laten, te analyseren, of je voor te stellen dat je met een monster aan het touwtrekken bent. Reken jezelf daar niet op af. Ook dat is oké. Wat ook kan helpen als je overmand wordt door nare gevoelens is simpelweg afleiding zoeken. Doe iets wat je leuk vindt. Luister naar mooie, opbeurende muziek. Of kijk naar je favoriete serie. Ook een klusje doen waarbij je je goed moet concentreren of een dutje doen kan zo’n ‘afleidingsmoment’ zijn dat je net even door het heftige gevoel heentrekt.

4. Ten aanval

Wil je toch graag actief iets doen tegen die negatieve gedachten en gevoelens? Probeer dan eens deze “mentale aanval”: schrijf een niet-helpende gedachte op – zoals de bovenstaande niet-helpende zin: ‘Niemand belt mij, dus er zal wel niemand aan me denken’ of: ‘Ik ben de enige die zo alleen is, want andere mensen hebben tenminste nog hun partner of gezin.’ –  en probeer die gedachte te bevragen.

  1. Hoe weet ik dat dit zo is? Welke bewijzen of aanwijzingen heb ik hiervoor? Welke redenen heb ik om dit te geloven?
  2. Zijn er ook bewijzen tegen deze gedachten? Wat pleit tegen deze gedachte? Hoe zou een ander tegen deze situatie aankijken? Wat zou ik tegen een vriend(in) zeggen die dit aan mij vertelde? Is de manier waarop ik er nu over denk de enige mogelijke manier?
  3. Stel dat wat ik denk, inderdaad zou gebeuren of klopt, wat betekent dit dan voor mij? Waarom is het erg als dit zo zou zijn? Welke mogelijkheden zou ik dan hebben om met deze situatie om te gaan? Zou ik dit (uiteindelijk) kunnen verdragen?
  4. Helpen deze gedachten mij om mij te voelen en te gedragen op een manier waarop ik wil?
  5. Kan ik deze niet-helpende gedachten omvormen tot helpende gedachten? Bijvoorbeeld: ‘Ik ben de enige die zo alleen is, want andere mensen hebben tenminste nog hun partner of gezin.’, naar: ‘Ik ben zeker niet de enige die nu eenzaam is, en ook als het wel zo is, is het nu belangrijker om de ouderen die zouden kunnen overlijden te beschermen.’ Dit ombuigen is een bekend mentaal trucje om je eigen situatie te relativeren.
Comments to: Voel jij je eenzaam? Deze oefeningen kunnen helpen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Attach images - Only PNG, JPG, JPEG and GIF are supported.

Care4Corona Fotoboek

Een selectie uit de 2.700 inzendingen voor de Care4Corona Fotowedstrijd, verzameld en gebundeld in dit unieke fotoboek. De heftige, ontroerende en inspirerende foto’s met verhalen laten een compleet beeld zien van de eerste maanden van de Coronacrisis in Nederland.

Bestel

Hou me op de hoogte?

Schrijf je in en blijf per mail op de hoogte van nieuwe artikelen:

Door je in te schrijven ga je akkoord met onze Privacyverklaring.

Login

Welcome to Typer

Brief and amiable onboarding is the first thing a new user sees in the theme.
Join Typer
Registration is closed.